LOS PALÍNDROMOS GALLEGOS DE GONZALO NAVAZA

En la dirección electrónica gnavaza@ctv.es se hallan los preciosos poemas palindrómicos del lingüista y escritor gallego Gonzalo Navaza, bien conocido por los especialistas de Onomástica. Nos complace reproducirlos, animándole a continuar ofreciéndonos más.

Eu, quE

Ó saír ría sÓ,

Amo da luz azul a domA

e

O berce crebO.

AmA,

Adán, se non non es nadA.

O

Azar trazA

A torre da derrotA.

A rosa ve, evasorA,

A torre da derrotA.

É

Amarga gramA

E trae artE

Na maN.

A terra trona e a nortar retA

Sol, uces, edras a pesar de séculoS

(O río galaico, só social agoirO).

Ocluso o sulcO,

O

Ateo poetA

Erga na man agrE

Amargor, pozo, programA

Ocluso o sulcO

A breve verbA

Labre vudú verbaL.

O norte non é tronO…

O E ó aur… CrusoE.

Ouso pisar o mar, amor, así posuo.

E de corpos nus un só procede.

A lúa é aulA,

Adival a vidA.

E ti o navío na noiva noitE.

Así rara risA

Acude e educA.

E acaso rosa caE

Na maN.

E se acaso rosa caesE

Aire só seriA.

Au, quE

A rede derA

Arte, lería, aire, letrA

e

A mirada cínica da rimA…

Asino tipo pitonisA

e

O temor prometO.

o corto truco

socorra barrocos.

*

E.

E vén a nevE.

Nela a rapsoda lava emula soños, alúmea valados para aléN.

E o mar, o galaico soño social, agora moE

O eco no ceO.

¡Arde, pedrA!

¡Arde, medrA!

O

Azar trazA

A torre da derrotA,

E ti… o navío na nova noitE.

Luz azuL

e

Un ollo nU.

Así me trae ArtemisA

O breve verbO,

Émulo do lumE.

O breve verbO

A dádiva da vida dÁ

O eco no ceO

Só luces e dagas. Na man, saga de séculoS.

¿Oes a porta etérea? Caer é teatro, paseO,

Saga de de séculoS. Na man, só luces e dagaS.