BOLETÍN TRIMESTRAL DEL CLUB PALINDRÓMICO INTERNACIONAL

 

 

Mitología griega

Xavier Torres             

 

Carmina figurata

Pere Ruiz

 

Palíndromos eróticos

Ignacio de Jesús Sánchez

 

Lo último de

Sylvia Tichauer

 

Lo último de

M. José Abia

 

Ostres! Tres serts erts

Francesc Capdevila

 

Selecció XXIX

Jesús Lladó

 
Biblioteca palindrómica IV

Jesús Lladó

 

El rincón de los problemas

Fernando Sáenz

 

 

 

                                                                      

               

         [S82]

               MARZO 2009

 

SEMAGAMES

 


SEMAGAMES es el órgano trimestral de Comunicación del CPI/IPC (Club Palindrómico Internacional /International Palindrome Club).

 

PRESIDENTE

Josep M. Albaigès

Villarroel 172, E-3-2

08036 Barcelona, España

email:  jalbaiges@cicep.es

Página web:www.albaiges.com

 

Semagames is quartely bulletin for CPI/IPC (Club Palindrómico Internacional /International Palindrome Club).

 

 

DIRECTOR-EDITOR

Jesús Lladó Parellada

St. Martí de Tous, 14, 5.1.

08700 Igualada, España

email: JELLAPA@telefonica.net          

 

 



Cuadro de texto: PORTADA: Figura simétrica. Espíritu de piña, papel de china sobre amate, col. del autor, C.1986 – Remitido por J.I. Sánchez



Cuadro de texto: ÍNDICE / ÍNDEX

 

 

4         Comentarios del editor. Jesús Lladó

           Mini-reflexiones de un palindromista. Jesús Lladó

5         Los palíndromos del trimestre.

6         Carmina figurata. Pere Ruiz

8         Raiz de lis. Poesía visual. Pere Ruiz

10       Lo último de M. José. M. José Abia

12       Lo último de Sylvia. Sylvia Tichauer

13       La simetría en las figuras antropomorfas de San Pablito Palathuán. I. De Jesús Sánchez

15       Palíndromos eróticos. I. De Jesús Sánchez

17       Ostres! Tres serts erts. Francesc Capdevila

18       Selecció XXIX. Jesús Lladó

20       Palíndroms de la torre. Martí Sunyol

21       Biblioteca palindrómica IV. Jesús Lladó

22       Mitología griega - Notas musicales. Xavi Torres

23       Concurs nadalenc. Jesús Lladó

24       Los otros. Jesús Lladó

25       El racó dels clàssics. Jesús Lladó

26       Macondo no pasó de ser un pueblo imaginario. Josep M. Albaigès

26       Caos calmo y los palíndromos. Josep M. Albaigès

26       Una colección de capicúas. Andrés Trapiello

27       El rincón de los problemas. Fernando Sáenz Ridruejo

28       Galería de palindrómicos

 

 

 

 

 

 

COMENTARIOS DEL EDITOR

 

      Estimados amigos palindromistas, llegamos a la cita trimestral con nuestro número 82. Si esto fuese Carrollia, nuestro presidente Josep M. nos haría un ameno artículo sobre las características matemáticas de este número. Pero nos contentaremos con celebrar que hemos llegado aquí en buena forma, con ilusión, ideas y ganas de seguir adelante.

      Este trimestre ha sido una de las épocas más intensas en la historia del CPI y de SEMAGAMES. La causa: tres hechos relevantes. Uno, la llegada de nuestro libro; dos, la preparación del Congreso; tres, los debates.

      El período post-libro ha comportado mucha actividad. Envíos, ventas, preparación de presentaciones, etc... En el congreso os informaremos de todo. En la preparación del Congreso se ha llevado la palma Josep M., quien se ha hecho cargo del peso de la organización. Algunos hemos colaborado todo lo que hemos podido. Y en cuanto a los debates, está a la vista, con la cantidad de aportaciones, de ideas, opiniones, discrepancias, etc...

      En fin, creo que no se puede pedir más. Con el deseo de vernos en Torredembarra y esperando que el encuentro sea un éxito rotundo, dejo paso  al contenido de esta nueva entrega que va acompañada por la actualización del índice de SEMAGAMES. ¡Que lo disfruteis!

 

Jesús Lladó – Igualada, Febrero de 2009

 

 

[]   []   []   []   []

 

 

MINI REFLEXIONES DE UN PALINDROMISTA

Jesús Lladó

 

A menudo repaso y repaso, giro y regiro, muevo y remuevo, abro diccionarios y los cierro, pero finalmente tengo que claudicar y el palíndromo se queda tal como lo encontré. Parece como si las palabras te dijesen “¡Déjanos en paz ya, confórmate con lo que tienes!” Pero las búsquedas siempre tienen recompensa. El éxito es la búsqueda.

 

CERCO AMOR, BÉ, BROMA. O CREC?

 

 

 

 

LOS PALÍNDROMOS DEL TRIMESTRE

 

 

Sylvia Tichauer

 

DE SU TAJO MOJA TU SED.
SÉ IR A SOMALIA. ¿BAILAMOS? ¿ARIES?
TASÉ LA MICOSIS, TESIS: COMÍ LA SETA.

 

M. J. Abia

 

AMOR, ANISÉ TU TÉ SIN AROMA.

SOLE COCINA PARA DOS; ESO DARÁ PÁNICO, CELOS.

ANA, TOSÍ, GOCÉ, REMOLÓN AMÉ. MANOLO, ME RECOGÍ SOTANA.

 

 

Francesc Capdevila

 

RAR, BO, PASSIU, LLA LLUÍS SAP OBRAR.

SOR BENETA LLEPA CADA CAPELLÀ TENEBRÓS.

SERT OREM, UN NEN I MIL ESNOBS BONS ELIMINEN NÚMERO TRES.

 

 

Ignacio de Jesús Sánchez

 

A MI LADO TÚ, TODA LIMA.

ACÁ SALE SÁTIRO CÍNICO RITA, ¡SE LA SACA!

O RITA, SEDOSA PUTA, DICE: “DECIDA TU PASO DE SÁTIRO”

 

 

Jesús Lladó

 

SEU, QUE MEDICO L'OCI DE MEUQUES.

TELL, ED, L'OBLIT? UN INÚTIL BOL DE LLET.

SAP, ED? UN COLL NU, SEC, ÉS UN LLOC NU, DE PAS.

 

 

 

 

 

 

CARMINA FIGURATA

Caligramas palindrómicos con formas antiguas y clásicas.

PERERUIZ

 

 

 

De Carmen Cancrinum. 2008.

 

CARMINA FIGURATA

Caligramas palindrómicos con formas antiguas y clásicas.

PERERUIZ

 

 

 

 

De Carmen Cancrinum. 2008.

 

 

 

RAIZ DE LIS

Poesía Visual.

PERERUIZ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Carmen Cancrinum. 2008.

 

 

 

 

 

LO ÚLTIMO DE Mº JOSÉ

 

PALÍNDROMOS

 

SOLE COCINA PARA DOS; ESO DARÁ PÁNICO, CELOS.

 

ROMANO CON ABUCHEO NO ¿EH? CUBANO CON AMOR.

 

¿ETNA, LAGO NESS O MERA RIMA? –MIRAREMOS SENO GALANTE.

 

SACO,

POR ÉPOCAS,

SALADAS OBERTURAS A RUT;

REBOSADA,

LAS SACO…

…PERO POCAS.

 

 

ADA LE HABLA, LE DA SU MAR; ES Y SERÁ MUSA DEL ALBA HELADA.

SER AUTÓNOMO ¡CÓMO NO! TÚ, ARES.

ASÚMALO, RAPSODA FIEL, YO HOY LEÍ FADOS; PARÓ LA MUSA.

 

¡OH!

CON EL  AS

MÁS  EL  AS

Y   EL   SEIS,

SI   ES   LEY,

SALE,    SAM,

SALEN OCHO.

 

 

SI ANA NO CESA, TÉMALA ¡HALA! MÉTASE CON ANAÏS.

 

ABRA, BLAS, O LOCA LE RAPARÉ LA COLOSAL BARBA.

ANA, TOSÍ, GOCÉ, REMOLÓN AMÉ. MANOLO, ME RECOGÍ SOTANA.

 

OÍ DE FALSO ÍDOLO: “SÓLO DIOS LA FE DIO”.

 

SÍ, TITO, NO CALLA EDIL, ASÍ SALÍ DE ALLÁ CON OTITIS.

 

ACÁ LE DA PACA LA CAPA DE LACA.

 

A PEPA ¿RAPE O BOLERO?... ¡JE! MEJOR EL OBOE PARA PEPA

 

 

AROMADA

LA BONITA LETRA

SERÁ PASE ROMANO

CON AMORES A PARES:

ARTE LATINO,

BALADA MORA.

 

 

ADA, NO DA FRÍO OÍR FADO ¡NADA!

 

 

ORE,

MORA DE LA MORERÍA;

LA ISLA SALADA

DA LA SAL,

SI AL AIRE, ROMA

LE DA ROMERO

 

AMOR, ANISÉ TU TÉ SIN AROMA.

ALLÁ VI:

MAICA HABÍA TIRADO SU SODA;

RITA IBA HACIA MI VALLA.

 

 

**********************************

 

 

 

 

 

LO ÚLTIMO DE SYLVIA TICHAUER

 

 

A SU MUSARAÑA BAÑARÁ SU MUSA.
ACÁ PATA DE VACA ¿VED? ATA PACA.
ASÍ LEYÓ EMOTIVA A VITO ¿ME OYE LISA?
APARTA SATURADA CADA RUTA, SÁTRAPA.

¿OYÓ AL ASIRIO? OÍ RISA. ¿LA OYÓ?
OIGA, DALE, ¿TRAZÓ MOZART EL ADAGIO?
OIRÁ MÁS ARTE DEL ABAD: DÁBALE DETRÁS A MARIO.

Silábicos

 

¿CEDÍ CÓDICE?
BAJA DE LO MÁS CHIC, MÁS LO DEJABA.
¿AVE? NO QUEDA NADA MÁS, MÁS DA NADA QUE NO VEA.

DAMA NO CAPEA, PECA NÓMADA.
DAMA, SU CONVIDADA VI CONSUMADA.
EN JAÉN TEMEN CAMINA DINÁMICAMENTE, ¿EN JAÉN?

¿ES ARTE TRASTEAR? ES
MÁS O MENOS MEO MÁS.
MAGO ¿EN QUÉ SAGRADA MÚSICA CASI MUDA, GRASA QUE ENGOMA?

NO MAMÁ, TRAQUETEAR ES ARTE QUE TRAMA MANO.
QUE POR MÁS QUE LEA, LE QUEMAS. ¿POR QUÉ?
MAS ¿QUÉ ME QUEDA? ¡QUE ME QUEMAS!

SI EN EL VAGÓN CHUPETEAR ES ARTE, PECHUGÓN ¿VA ÉL EN SÍ?
QUE POR MÁS QUE SEA, SÉ ¿QUE MÁS ¿POR QUÉ?
TAQUÍMETRO ME QUITA.

VETE, QUE ZOQUETEAR ES ARTE. ¡QUÉ ZOQUETE! ¿VE?
TASÉ LA MICOSIS, TESIS: COMÍ LA SETA.
TEMA DIVERSO: VERDI MATÉ.

 

 

 

 

 

***************************

 

 

 

 

 

La simetría en las figuras

antropomorfas de San Pablito

Pahuatlán.

 

Ignacio de Jesús Sánchez

 

E:\Mis escaneos\2009-01 (Ene)\escanear0005.jpg

 

Papel de china sobre amate. C.1974, colección del autor.

 

      En mi infancia rumbo a la escuela encontraba pequeños fragmentos de figurillas de las antiguas culturas que florecieron en las orillas del gran lago,  hoy Ciudad de México. El júbilo que me producía su hallazgo es el mismo que experimento al encontrar palíndromos. Todas esas piezas fueron a parar a un museo ya que son propiedad de la nación y solo a los arqueólogos les es permitida su recolección. Hoy, nada frustrado, escarbo en los textos y colecciono sorpresas.  Imagino lo que puedo encontrar, pero el asombro del hallazgo  que aparece en el momento más inesperado, es fascinante e inasible.

      Viene a cuento el arte precolombino porque desde hace tiempo llamaron poderosamente mi atención unas figuras simétricas recortadas en papel de china y pegadas sobre papel amate, por ser un curioso  ejemplo de sincretismo cultural y por ser verdaderos palíndromos visuales. El amate sobrevivió milagrosamente a la conquista en contados lugares. San Pablito, pueblo perteneciente al municipio de Pahuatlán en la sierra norte de puebla es uno de ellos, el más famoso, pues además de la fabricación y comercialización del papel que usan artistas y artesanos de fuera, aún se usa por sus habitantes con fines rituales. Los curanderos otomíes  veneran a diferentes deidades (Sol, Agua, Fuego Tierra, Aire)  y varios espíritus, buenos y malos que son los que se representan en forma antropomorfa.

El papel lo elaboran con la corteza de algunas variedades de ficus; tejen tiras de ella (previamente hervida) sobre una tabla y las aplanan con una piedra rectangular acanalada. El golpeteo se escucha por todo el pueblo y sorprende a los visitantes. El clima cálido con copiosas lluvias, produce una continua presencia de neblina durante casi todo el año lo “que hace parecer aún más mágico el ambiente que rodea la producción del papel”. Se conocen 48 figuras de espíritus, pero existen otros trabajos muy elaborados en varios formatos. Algunos de los modernos diseños destinados al turismo, incluyen además formas geométricas y figuras zoomorfas y fitomorfas hasta de 2 metros de altura. Todas las piezas son verdaderas obras de arte por la creatividad y perfecta simetría.

 

Papel de china sobre amate, C. 1986, col. del autor.

 

Espíritu de piña, papel de china sobre amate, col. del autor, C.1986

 

      El pintor vivo más importante de México, Francisco Toledo, tiene un grabado con la técnica de estarcido sobre otro tipo de papel vegetal, que retoma el arte de San Pablito. En Guadalajara Paco de la Peña utiliza la misma técnica (recorte) para sus diablitos, mariposas y calaveras, solo que utiliza papel moneda pegado sobre cartón de colores. El amate se utiliza por decenas de artistas contemporáneos para realizar su obra.

Palíndromos eróticos

 

Ignacio de Jesús Sánchez

 

 

ARDÍ

HAZ ERECTO LÁMEME EMA (LOT)

CEREZA HIDRA.

 

A MI LADO TÚ, TODA LIMA.

 

EMA, LA TOGA DE SED ACASO NO SACA DE SEDA GOTA, LAME.

 

ARRIME DONES ¡EH! CON ASEADA MAMADA SACA LAVA LA CASADA, MAMAD A ESA NOCHE SENO DE MIRRA.

 

A RUCO LE DONE SUSANA GOZO. MI MOZO GANA SU SENO DE LOCURA.

 

-¿DESALO SU SENO?

-¡PÁRALO!

-SI TETIS.

SOLA  RA, PONE SU SOLA SED.

 

 Ra-Dios del sol de los egipcios, Tetis-Diosa de las aguas de griegos y romanos

 

 

Detalle de “El crítico echándole una miradita a su obra”. Ignacio de Jesús. Arte Objeto 2002.

 

 

ROMA LES UNE, VA VENUS (EL AMOR).

 

ANULA VELOS ADÁN,

DESATA SED.

¡NADA SOL! (EVA-LUNA).

 

AMOR YADIR OLFATEA, SE VA. USA SUAVE SAETA FLORIDA Y ROMA.

 

ACÁ SALE SÁTIRO CÍNICO RITA, ¡SE LA SACA!

 

ROTO,

MI MORBO SOLO

VAGA.

MI MAGA VOLÓ

SOBRÓ MI MOTOR.

 

A TU PESADILLA FEA CAE FALLIDA, SÉ PUTA.

 

AH SÍ, EGOLATRA HETAIRA MARÍA ¿TE HARTA LO GEISHA?

 

 A REMAR ¡ALA! RABOS ALLÁ SOBARÁ LA RAMERA.

 

¿ARDE FOSA? PIRA MÉTETE MARIPOSA FEDRA.

 

EN RACIMOS EBRIA AVE BEBA RON. NORA BEBE, VA A IR. BESÓ MI CARNE.

 

¿NORA MAMA TETA?- ¡LEE, LA TETA MAMARON!

 

OÍ ¿ROMA LE ATA?- ¡ME MATA EL AMORÍO!

 

O RITA, SEDOSA PUTA, DICE: “DECIDA TU PASO DE SÁTIRO”

 

 A PENÉLOPE POLEN ¡EPA!

 

ADELA, ATINÉ: BAJO LA RUEDA DE UR, ALOJA BENITA A LEDA.

 

ARDE FIERA YEDRA ARDE, YA REÍ FEDRA.

 

 

 

 

 

 

 

OSTRES! TRES SERTS ERTS

Francesc Capdevila

 

 

Tancant un palíndrom amb esnobs bons, em trobí amb la família Sert, el número tres i els erts:

 

Sert orem, un nen i mil esnobs bons eliminen número tres.

Sert, sóc nen osonenc, ostres!

Ai! ert, a les tres, pitof o tip, Sert se la treia.

Ai! ert, a les sis se la treia.

Ai! ert, a l’inici ni la treia.

 

Seguit d’algunes frases pseudotranscendentals, dues de reversibles:

 

Serem rameres o serem armeres?

Set certeses sé, set rectes.

A un ase trec la rural certesa nua.

Àrid, a Déu, que tan ateu queda, dirà.

 

Una barreja:

 

A Irun, a la rua, jamai àugur uruguaià m’ajaurà la Núria.

Rar, bo, passiu, lla Lluís sap obrar.

Sor Beneta llepa cada capellà tenebrós.

Així era, prevere ver pareixia.

Ava, malcarat, un ros sornut ara clamava.

 

Notícies sobre alguns personantges:

 

Aval, ara per Pere, prepara l’Ava.

Sol, ara Sagarra gasarà l’ós.

Dus la Telma, Hamlet, al sud?

Ara Fo ho farà.

 

I el darrer dedicat a la meva filla que volta pel món:

 

No m’adora Laia la rodamón?

 

 

 

 

 

 

SELECCIÓ XXIX

Jesús Lladó

 

BIFRONTS

 

      Què seria de nosaltres, els palindromistes, sense els bifronts? Els bifronts són els nostres íntims aliats. Són aquelles parelles que sovint formen un promiscu trio amb els palindromistes. Pot haver-hi una relació més plaent i fructífera?

      A l’anterior número jugava amb l’UN-NU, que dóna unes grans possibilitats. Avui m’agrada començar amb la parella fantàstica DUS-SUD. Amb ells tenim un verb i un substantiu que si els hi sumes una altra productiva parella LA-AL, van d’allò més bé.

 

DUS LA CITA A L'ÀTIC, AL SUD

DUS LA NENA, NEN, AL SUD.

DUS LA RIMA, RAMIR, AL SUD.

DUS LA SEVERA MARE? VES AL SUD.

DUS LA TROPA A PORT, AL SUD.

DUS LA UNIÓ, NOI NU, AL SUD.

DUS L'AMOR I ROM AL SUD.

DUS L’ATUR A LA RUT, AL SUD.

 

DUS L'ED A TOKA*, DE DAKOTA DEL SUD.

* Curiosament, Toka és una població de Dakota.

 

A IRÚN, AL SUD-EST - NO MONTSE? - DUS LA NÚRIA.

 

EROS I TÀNATOS

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

SOTANA, TISORES, EROS I TÀNATOS

SÍ, LIBIDO, SEXES, ODI, BILIS.

 

Eros

 

A LA XONA JA NO XALA.

A LA XONA RAPADA BADA, PARA, NO XALA.

A LA XONA SUCA SET PENIS INEPTES. ACUSA: NO XALA.

 

ALLÒ FINET ATÉN I FOLLA

ADA NI FA SEDUIR. ARA RIU DESAFINADA.

 

ARA, SAP?, ORGASME TÉ. TEM SA GROPA, SARA.

ARA, L'ULL DEL CUL, LLUC, L'ED LLU, LARA.

 

ERA PUTA FINA L'ANI, FATU PARE.

MEUCA VE, SENÉN. ARA NENES, EVACUEM!

 

TÉ UNA SINA LAXA. L'ANISA, NUET.

UNA SINA LLEPA. LA PELL ANISA, NU.

L'ACARONA LA SINA D'ANÍS, A LA NORA. CAL?

LLEPA LA SINA, AMA LA MAMA, ANISA LA PELL.

 

A NOIS, EL CUL LLUC LESIONA.

SEU, QUE MEDICO L'OCI DE MEUQUES.

SEU, QUE MIRO SINA, CUL -LLUC- ANÍS, OR I MEUQUES.

 

 

Tànatos

 

DUS LA MORT, ROM, AL SUD.

ARA SERÀ MORT? ROMÀ RESARÀ.

TOM ERA MORT. ROMÀ, REMOT.

PER MORIR, OM REP.

TABAL: MOR L'ABAT.

LAT, EL SEU ERROR, REU, ÉS LETAL.

 

 

Miscel·lània

 

ALLITA'L. ET REFARÀ FER-TE LA TIL·LA.

AU, NOIS, SER POETA TÉ OPRESSIÓ NUA.

ARA LA SAL DE LA VIDA: LA DIVA. L'ED LA SALARÀ.

ALLÍ MAMA CIRÀ. PER POÈTICA FACI TE, O PREPARI CAMAMILLA.

 

EL BON RÉS, ARA FARÀ SER NOBLE.

EL BON NU RESAVA. VA SER UN NOBLE.

 

DE L'ENUIG, UF!, FUGIU, NEL, ED.

ELBA I DIMONI: BINOMI. DIABLE!

HO SÉ: TÉ POCA FE. FA COPETES. OH!

 

MERES I MOSSES, SOM I SEREM.

PER CORRUPTE, NET, PUR, ROC REP.

POC NU, PER LLEI, ELL, REP UN COP.

LAMA, UN AMIC A LA CIMA, NU, AMA'L.

 

RUT, UF!, REPS OR? PRÒSPER FUTUR.

 

SÓC SIR, AMO MARISCOS.

SÓC LA NOSA LASSA, LA SON AL COS.

SAP ED? COLL NU, SEC, ÉS UN LLOC DE PAS.

 

TELL, ED, L'OBLIT, UN INÚTIL BOL DE LLET.

TÉ UN PLA DE VIDA L'ELADI, VE D'ALP NUET.

UI, CONTRA LA SON, AFABLE ELBA, FA NOSA L'ART NOCIU.

 

[]  []  []  []  []

 

PALÍNDROMS DE LA TORRE

Martí Sunyol

 

      Transcric la carta que em va enviar en Martí.

 

      Bona nit Jesús, et passo un parell de palíndroms de la Torre, pel recull de la revista:
 
AI, TÉ RES PER A L'IMAM I LA MISS? I NO M'ERRO, TÉ TORRE MONÍSSIMA, L'IMAM. I LA REP SERÉ, TIA!
  
... I FOTO FA: LA SEDUIRÀ, I LA MISS -I NO M'ERRO - TÉ TORRE, MONÍSSIMA. LIA RIU, DESA LA FOTO. FI.
 
 M'estic llegint amb atenció tot el debat sobre la condició literària dels palíndroms, és interessant i realment hi ha força a dir.
 
Fins aviat.  Visiteu el meu bloc:
 
http://quadernxcv.blogspot.com/

 

BIBLIOTECA PALINDRÓMICA IV

Jesús Lladó

 

      En [S-78] daba cuenta de los últimos libros que habían llegado a mi biblioteca palindrómica. En [S-80] comunicaba la feliz llegada del ejemplar número 100, Lúdica Lengua, del estimado Willy de Winter.

      Desde entonces hubo bastante quietud en mis estanterías, aparte del movimiento de las consultas pertinentes. Pero durante las últimas semanas la cosa ha vuelto a ponerse en marcha. Nuevos ejemplares se han introducido entre los antiguos no sin antes pedir un respetuoso permiso.

      Sin más preámbulos, procedo a listar las recientes entradas empezando, por supuesto, por el que tiene un lugar preeminente.

 

- SÉ VERLA AL REVÉS, Antología de autores del Club Palindrómico Internacional.

Pedro Ruiz Lozano,  Jesús Lladó Parellada – Editorial Praxis, México DF, 2008

- EL FABULOSO MUNDO DE LAS LETRAS

Jordi Sierra i Fabra – Ediciones SM, Madrid – EL BARCO DE VAPOR, 2007

- POESÍA E IMAGEN, Formas difíciles de Ingenio Literario

Rafael de Cózar – El Carro de la Nieve S.A., Sevilla, 1991

- LOS JUEGOS DE MASTROPIERO, Palíndromos, retruécanos y demás yerbas en Les Luthiers

Carlos Núñez Cortés – Ediciones Península, Barcelona, 2007

- ATEN AL PLANETA

Carlos López – Editorial Praxis, México DF, 2007

- REALIDAD PALINDRÓMICA EN LOS TOPÓNIMOS DE ALMERÍA

Pedro Ruiz Lozano – Separata de AXARQUÍA, Revista del Levante Almeriense,  Arráez Editores S.L., Almería 2008

- SYMMETRY AS A COMPOSITIONAL DETERMINANT

Larry J. Solomon, 1973, revisión 2002 – Publicado por el mismo autor.

- PARADOJAS Y JUEGOS

Nicholas Falleta – GEDISA,

- ESTAFEN

Juan Filloy

- PALINDROMANIA

Jon Agee

- THE CIRCUS OF WORDS: Acrobatic Anagrams, Parading Palindromes,
Wonderful Words
on a Wire, and More Lively Letter Play

Ledrer, Morice

- NO GARDEN ONE DRAGON: Palindromes In Verse"
Mark J Russell – iUniverse Inc.

- PALINDROMES, MONOTYPES ET AUTRES BIZARRERIES NUMÉRIQUES

Henri Berna – Vuibert

- CARMEN CANCRINUM POESÍA RETRÓGRADA

Pere Ruiz - 2008

 

 

 

MITOLOGÍA GRIEGA

Xavi Torres

 

A MÍ –TEMO- TÁNATO ME TIMA. Tánato (Tánatos) personalizaba la muerte.

 

EN SÍ, CEDAN A LEDA -LA DEL ÁNADE- CISNE. 

Leda fue violada por Zeus transformado en cisne.

 

ARACNE –ARAÑA-, DALE; TEJE TELA, DAÑARÁ EN CARA.

Aracne fue una mujer tejedora convertida en araña por Minerva.

 

A ÉL, ERÓTICO NOTARÉ. A SU MUSA ERATO NO CITÓ, RELEA.

Erato era la musa de la poesía erótica.

 

-¡ANDA!... ¿IRÁ O NO, ESE TESEO? -NO, ARIADNA.

Ariadna ayudó a Teseo con su hilo para que este pudiera salir del laberinto del Minotauro.

 

ESA LUNA, A SELENE, LESA, ANULASE. Selene: Diosa lunar.

 

ATRAPA O SOPORTA LA SACRA PARCA. ¡SAL, ÁTROPOS!, O APARTA. Átropos: Moira (o parca, en Roma) que decidía el fin de la vida de los mortales.

 

¿SON, ARGOS, OJOS O GRANOS? Argos era un gigante de cien ojos.

 

¡ODIO! ARES SERÁ OÍDO. Ares, el dios de la guerra.

 

AMA, DÓCIL AFRODITA, BATIDOR FÁLICO, DAMA. Afrodita: Diosa del amor sexual.

 

NO IRÉ, GERIÓN. Gerión: Gigante alado de seis brazos.

 

SI NO DA LA TALLA, FALLA, TAL ADONIS. Adonis era un dios eternamente joven.

 

A ÉFESO, PARTO ASÍ ME TRAE, ARTEMISA. OTRA POSE FEA. Artemisa: Diosa de la caza y de los partos a la que se dedicó un magnífico templo en Éfeso.

 

“-¡NO, ÍCARO!” - IDO, LOÉ A EOLO, DI ORACIÓN. Ícaro quiso volar pero el sol derritió sus alas de cera. Eolo: Mit.gr. Dios del viento.

 

EL DIOS EOLO ES, OIDLE.

 

NOTAS MUSICALES

 

Da tono de DO, notad.

Lo sacó: Tono de RE. DO no, toca SOL.

Afinaba, no sonaba ni FA

Afíneme, yemení: FA

Sonó FA (gemido) no di megáfonos.

Los oí: sin afinar, eso no será ni FA, ni SI o SOL.

Oda falló, sí. Miserere deseo, ese de RE, RE, SI, MI, SOL, LA, FA, DO.

No, ¿RE y UT?, ¿ni SOL o SI?, “solos” intuyeron.

Adán, otro ya: MI MAYOR (tonada)

Eufonía rasa de SOL, LA, FA, SI, MI, DO, RE (poco tono) tocó. Pero di misa… Fallo se da: Sarai no fue.

Oda, Lis (lo sé) rima fácil, pero notas a tono replica: FA MI RE SOL SI LA DO.

 

[]   []   []   []

 

CONCURS NADALENC

Jesús Lladó

 

      Recordeu el concurs de palíndroms nadalencs que vam organitzar amb Verbàlia? Doncs aquest any, a Verbàlia, dins dels cèlebres fòrums, han repetit.

      El guanyador? Martí Sunyol, com en la primera edició. En aquesta ocasió reproduim amb molt de gust la seva aportació guanyadora i li donem l’enhorabona.

      Dinar de Nadal amb  ambientet familiar i converses entrecreuades:

 

- La tia va dir (cridava, i tal): //

-  L’atraparà, Maira? Mai val res, ser l’àvia? Marià, Mar!

- Aparta’l! //

-  Apa, pacífica, pare.

- Seu, que serà pacífica, papà. //

- Ara ni diu qui dinarà? //

- Ui, diu qui diu. //

- Sara: mamà, posa’l a la sopa!

- Calla, talla capó, sala la sopa… mamaràs? //

- Sara: serà… resaràs! //

- La conilla, allí, no cal…//

- Allà, calla! //

- Té set. //

- Iu: què beu qui? //

- Tela galet! //

- Té! barreta a terra, Bet…//

- El pare la cull. Lluca’l, era ple. //

- No sap pas on…?//

- A sota, pare… si Lola, maca, taca’m a  l’oli, serà patosa! //

- Noi, l’oli on? //

- Era paràsit, sap, i… pastís ara, pare? //

- …i  crema, merci. //

- Ai té, fa cafè, tia. //

 

I… fi//

LOS OTROS

Jesús Lladó

 

      Entre los últimos libros de palíndromos que entraron en mi biblioteca, había un intruso. Se trata de una pequeña joia dedicada a los anagramas, en francés. El librito, titulado LE PÉKINOIS, Petit Dictionnaire anagrammatique des célébrités (Seuil) es de Jacques Perry-Salkow, importante “ludo-lingüista” francés, de quien ya hemos publicado algunos poemas palindrómicos.

      Los anagramas, nuestros hermanos, siempre me han gustado, pero me he dedicado muy poco. En nuestra revista, a lo largo de estos años hemos publicado una veintena de artículos sobre ellos, procedentes de varios autores.

      Uno de los aspectos más atractivos de los anagramas, es el de remover los nombres de personajes, tanto históricos como actuales, para ver que entrañan en su interior. A veces se encuentran perlas, frases alusivas a las características personales o públicas de los nombres anagramatizados.

      Veamos pues lo que nos depara este librito empezando por el encantador prólogo del autor y luego, como aperitivo, algunos ejemplos. ¡No os lo perdáis!

 

L'anagramme, c'est une image qui se transforme par magie, un petit chien de Chine amoureux d'une star ou d'un tsar. C'est ce qui nous fait aimer les Marie et tendre l 'oreille au chant de la Lorelei. C'est amusant, ludique, comme repérer des formes dans les nuages. Parfois certaines prédictions souriantes, certaines coïncidences répandent un parfum d'art divinatoire. Mais gardons-nous de la prendre trop au sérieux: l'anagramme est une farceuse au feu sacré !

Jacques Perry-Salkow, automne 2006.

 

Alice au pays des merveilles                       Le lièvre au pays des limaces

 

Jean-Sébastien Bach,                                    Chant jailli de sa chambre, béate pensée

maître de chapelle   

 

Emmanuelle Béart                                      Belle amante mûre

Georges Bataille                                          La gorge bestiale

Paul Verlaine                                               Pur éveil anal

Léonard de Vinci                                         Le don divin créa

La Venus de Milo                                        Un dos m’éveilla

Carla Bruni                                                  Clair ruban

Eva Perón                                                    Pavé en or

Le maréchal Pétain                                     Place à Hitler! Amen

Edgar Allan Poe                                          La parole d’ange

 

George Walker Bush, président des États-Unis d’Amérique

Qu’agites-tu en Irak, solipède de western? Des hamburgers?

 

EL RACÓ DELS CLÀSSICS

Jesús Lladó

 

      Seguim la secció iniciada a S-81, però en aquesta ocasió la dediquem als clàssics catalans.

 

Carles Mani

 

A  ROMA, L'ASE POSARÀ  SOPES A LA MORA.

A CALP, AMIC NOEL, ARA LEONCI M'APLACA.

A CASA CAL REFER LA CASACA.

A CAVA, LA  RUT, SAP?, NO SAP PAS ON PASTURA LA VACA.

A CAVA, LA  RUT S'APIADA, BADA I PASTURA LA VACA.

A CAVA, L'ASE PISPA NAPS I PESA LA VACA.

A L'ABAT, A L'APLEC, EL PA L'ATABALA.

A TAL PIS,  ROMÀ, TÉ SET AMORS I PLATA.

A TAL PISET EN SENÉN, PERE, REP NENES NETES I PLATA.

 

Ramon Giné

 

A  UN INODOR RODÓ, NI NUA!

ALLÍ TAPA LA LOLA LA PATILLA.

ANIT, ROC, A LA VELLA, LLEVÀ LA CORTINA.

CORC I CIRC I CARCA: CRAC I CRIC I CROC!

SEVER, LA NÚRIA FA BAF A IRUN, AL REVÉS.

 

Antoni Llull

 

A LA CASA DEL BOTER, BELL, NU, UN LLEBRETÓ BLEDÀ S'ACALA.

A TENEBRÓS RACÓ, FUSA REP, PER A SUFOCAR SOR BENETA.

A TENEBROSA TARIMA HA MIRAT, A SOR BENETA.

ADA LA VOLIA DAR A TÀRREGA, LA GERRA TARADA, I L'OVALADA.

ALLÍ REP, I ON L'ETNA MIRA. RIMANT, EL NOI PERILLA.

 

Alfons Saumell

 

ALLÀ DEMANEN, NENA, MEDALLA.

CITA'M SI MUNTES UN MÍNIM NUSET NUMISMÀTIC.

ERES MÍNIM?  MÍNIM SERÉ!

N'EREN DE SEVES, ED?  N'EREN.

SÍ, ULL, ARA T'IMITARÀ LLUÍS.

 

 

 

 

Cuadro de texto: EL RINCÓN DE LOS PROBLEMAS

 

 

Una colaboración de Fernando Sáenz Ridruejo

 

Número 155

 

Cuando yo era charlatán de feria, recorría los pueblos con dos ayudantes, Ana y Susana, que entretenían al público en los intermedios, exhibiendo una ratita amaestrada, sobre un entarimado de madera. La rata se ensuciaba a menudo y, en esos casos, Ana descendía de la tarima para enjabonarla, mientras Susana continuaba entreteniendo al respetable.

 

_     _ _     _ _ _ _     _ _     _ _ _ _    _ _ _ _ _     _ _ _,   _ _ _ _ _ _     _ _     _ _ _ _ _ _    _ _     _ _     _ _ _ _ _ _

 

Número 156

 

Preguntaron si Iván y Pedro usaban el coche para sus desplazamientos. La respuesta fue que el primero utilizaba el ferrocarril metropolitano, mientras que el segundo, por motivos deportivos, usaba más a menudo un avión.

 

_ _;  _ _ _ _    _ _ _    _ _ _ _ _;  _ _ _ _ _,   _ _ _     _ _ _ _ _ _ _ ,   _ _ _     _ _      _ _ _ _ _    

 

Cuadro de texto: Solución a los problemas de [S-81]

Número 153
     
O Paco lo capa, oyó a Iván Ana Navia, o yo a Paco lo capo

Número 154

Amase la sor senil, Inés Rosales ama

 

 

 


“Macondo” no pasó de ser un pueblo imaginario

 

En el pueblo colombiano de Aracataca (donde nació el escritor Gabriel García Márquez) fracasó el referéndum para decidir si se agregaba al nombre del pueblo el de ‘Macondo’, que es como se llama la localidad de la novela Cien años de soledad. La votación la había propuesto el alcalde.

 

Diario Què, 25.07.07

 

Comentario:

No hubiera sido el primer caso. Recordemos el francés Illiers, donde Proust situaba el Combray de su obra À la recherche du temps perdu. Hoy se llama Illiers-Combray.

 

Palindromistas: ¿Habéis notado que Aracataca es un bipalíndromo? Compuesto de dos palíndromos, uno por letras, el otro silábico.

 

                                                                                  JMAiO, BCN, jul 07

 

…oooOOOooo…

 

Caos calmo y los palíndromos

 

Este filme italiano acaba siendo una reflexión sobre los caminos de ida y vuelta, simbolizados en la frase palindrómica que la profesora pone a los niños en la pizarra: I topi non avevano nipoti (‘Los ratones no tenían sobrinos’), que en español ha sido adaptada como “Ana lleva al oso la avellana”.

Es curioso que en Italia se enseñe a los niños de siete años lo que es un palíndromo. El padre conoce perfectamente esta rama literaria, y hasta opone uno que conoce él, el famoso SATOR-AREPO-TENET-OPERA-ROTAS, que él traduce como ‘El sembrador sostiene las ruedas con gran empeño’.

 

JMAiO, BCN, enero 09

 

…oooOOOooo…

 

Una colección de capicúas

 

No sé si ha de considerarse un hecho extraor­dinario el haber encontrado una pequeña co­lección de billetes de tranvía y de coches de línea, de 1900 a 1940, capicúas, casi los mil nú­meros posibles, perfectamente ordenados del 00000 a 99999, pasando por todas las combinaciones. Son billetes frágiles, bonitos, tipo­gráficamente admirables, de colores desvaídos, trayectos reales, de gentes reales que sin duda llevaron la alegría ese día a quien le cupo la suerte de tropezárselos. ¿Quién los acopió, quién los ordenó? ¿Tuvo suerte tan numerosa en esta vida como el hecho de irlos reunien­do? Seguramente no. Seguramente la suerte nunca favoreció a ese coleccionista: la prueba de que era un hombre triste es que buscaba su contento en coleccionar algo tan modesto y sin valor.

 

Andrés Trapiello, La Vanguardia, 31.12.07


 

Cuadro de texto: GALERÍA DE PALINDRÓMICOS/AS

 

Cuadro de texto:  

FORD MADOX FORD
Ford Madox Ford (1873 - 1939) fue un importante novelista y editor inglés. Su verdadero nombre era Ford Hermann Hueffer, pero lo cambió a Ford Madox Ford en homenaje a su abuelo, el pintor Ford Madox Brown, del que escribió una biografía. Su obra más conocida es El buen soldado (The Good Soldier, 1915), ambientada en los años previos a la I Guerra Mundial, en que se narran las tragedias de las vidas de dos "parejas perfectas", utilizando complicados flashbacks, técnica literaria de la que fue pionero. Escribió también la tetralogía El final del desfile (Parade's End) (1924-28), sobre la vida inglesa antes y durante la guerra, compuesta por las novelas: Algunos no lo hacen (1924), No más desfiles (1925), Un hombre podría resistir (1926) y La última posición (1928). Para la descripción de la guerra utilizó sus propias experiencias en el frente, donde sirvió como oficial en el cuerpo de Reales Fusileros Galeses.
BÁB
Siyyid ‘Alí-Muhammad (1819 - 1850), conocido como el Báb (‘la puerta’ en árabe), fue un religioso árabe, precursor de la Fe bahá'í. El Báb era un comerciante de Shiraz (Persia), que decía ser un siyyid (es decir, un descendiente de Muhammad). En 1844 el Báb (de 24 años de edad) proclamó ser el Qa’im (‘aquel que se levanta’) prometido a los musulmanes, cuya venida introduciría una nueva era para la humanidad. La religión que fundó el Báb en ese momento se conoció como fe babí, distinta del islam, aunque surgió de su seno. El babismo tuvo sus propias escrituras y enseñanzas religiosas, no obstante fue muy efímera. El Báb afirmo que su principal misión era anunciar la inminente venida del profeta de Dios prometido por todas las religiones, el cual sería responsable de la unificación de la humanidad. Los seguidores del Báb fueron conocidos como babíes.
Las enseñanzas del Báb hacían hincapié en el concepto de que todas las religiones reveladas fueron transmitidas por Dios a la humanidad, adaptadas para la época en que fueron surgiendo. Este concepto se conoce como «revelación progresiva». También enseñaba sobre la igualdad de derechos para los hombres y las mujeres, y condenaba los prejuicios de cualquier clase.
El creciente número de personas que se adherían a estas nuevas ensañanzas en tan poco espacio de tiempo alarmó a las autoridades políticas y religiosas de Persia. Debido a su mensaje, tanto él como sus seguidores fueron blanco de persecución y violencia. El Báb fue hecho prisionero repetidamente y finalmente fusilado en Tabriz (en 1850), por un pelotón de 750 soldados. Más de 20000 babíes fueron martirizados en los años posteriores a este suceso.